Potzrbuje przepisac do worda tekst (w załączniku są skany). a ze nie powiadam zbyt wielkich umięjętności szybkiego pisana na klawiaturze was o to prosze. Jeżeli ktoś ma program do rozpoznawania tekstu ma ułatwinone zadanie. prosze tylko żebyście tekst zapisali w załącznikach w formacie .doc bo mam offica 2003, a przed tekstem zebyście napisali z której strony jest tekst chociaz tak mniej wiecej albo z którego pliku. obrazki pomińcie chodzi o tekst. ;)
Styl SOkan i Soju. Bonsai w stylu Sokan to drzewko o dwu pniach, natomiast w stylu Soju są to dwa grzewka posadzone obok siebie w jednym pojemniku. Liczba 2 jest jedynie liczbą parzystą akceptowaną przez twórców bonasai, i to tylko w styla Soka i SOju. Pozostałem style tworzone z grup drzew zawierają
zawsze ich nieparzystą liczbę. W stylu Soju nie sadzi się obok siebie drzew różnych gatunków. Poniżej rozwidlenia pni drzewek ukształtowanych w stylu Sokan
nie mogą wyrastać żadne gałązki. W obu stylach nie dopuszcza się, aby pnie miały równą długość. Wysokość niższego pnia lub drzewka powinna być tyle razy
mniejsza od wysokości wyższego ile razy jego średnica jest mniejsza od średnicy pnia ( lub drzewka) wyższego. Pierwsza dolna gałąź pnia ( lub drzewka)
niższego zawsze powinna wyrastać niżej niż pierwsza dolna gałąź pnia wyższego. Gałęzie obu pni nie mogą się krzyżować. Drzewa i krzewy najczęściej formowane
w tych stylach to sosny ( Pinius), jałowce ( Juniperus), świerki( Picea) i klony (Acer). Styl Kabudachi - drzewko o wielu pniach. Jest to określenie tych bonsai, w których z jednego systemu korzeniowego wyrasta kilka pni. Do stylu tego zalicza
się również odmiany Yamori i Yamoyose, w których jest utworzone z kilku roślin. Takie bonsai można otrzymać, gdy nasiona są wysiane blisko siebie, a wyrosłe
z nich rośliny są splecione ze sobą korzeniami. W stylach Kabudachi obowiązują takie same zasady jak w stylach Sokan i Soju, lecz liczba pni musi być
nieparzysta( 3 pnie- Sankan, 5 pni - Gokan, 7 pni - Schichikan). Do formowani w tym stylu są najczęściej używane sosny ( pinus), jałowce (juniperus) i
świerki ( Picea). Styl Netsunaranari - o nieparzystej liczbie pni wyrastających z poziomo zakopanego w pojemniku korzenia. Styl ten jest rzadko spotykany nawet w Japonii
Styl Ikadabuki - Nazywamy stylem tratwowym ( Ikada - tratwa0. Jest to lasek bonsai, którego drzewa są gałęziami pionow wyrastającymi z poziomo zakopanego w
pojemniku pnia. Jest to jedna --> SKANUJ 0017 z najłatwiejszych technik do opanowania przez nowicjuszy. Zaletą tego stylu jest jednolity charakter drzewek, których zabarwienie zmienia w zależności od
pory roku. Do formowania w tym stylu nadają się zarówno drzewa i krzewy iglaste, jak i liściaste. Zaletą drzewek liściastych formowanych w stylu Ikadabuki
jest szybkie wyrastanie korzeni z poziomo zagłębionego pnia, na co np. sośnie potrzeba 5 - 10 lat. Najsłynniejsze japońskie bonsai w tym stylu znajduje się w klasztorze Horyn- ji w Nara. W stylu Ikadabuki najczęściej formuje się sosny (Pinus), świerki (
Styl Yose- uye - laski bonsai. Jest to kilka, co najmniej 7, drzewek różnej wysokości pozsadzonych w płaskim pojemniku. Mają one przypominać las, drzewa
rosnące na morskim wybrzeżu czy też rozpuszczone na równinie zagajniki. Tworząc ten styl należy oddawać wygląd lasu, jak i jego nastrój. Styl Yose- uye nadaje się wyśmienicie dla początkujących, gdyż dobre uformowanie lasku daje natychmiastowy efekt. Do formowania w tym stylu nadają się drzewa i krzewy wielu gatunków. W jednym pojemniku poleca się jednak sadzić tylko jeden gatunek roślin. Wszelkie drzewka niepełnowartościowe pod względem przydatności w innych stylach, w tym stylu z powodzeniem można wykorzystać. Ciekawie ukształtowane większe drzewa przesdza się po kilku latach i uprawia jako pojedyncze bonsai. Do formowania w stylu Yose- uye stosuje się sosny ( Pinus), modrzewie(Larix), jodły ( abies), cyprysiki ( chamaecyparis), świerki ( picea)
Załącznik " skanuj 00016 ''
Styl SOkan i Soju. Bonsai w stylu Sokan to drzewko o dwu pniach, natomiast w stylu Soju są to dwa grzewka posadzone obok siebie w jednym pojemniku.
Liczba 2 jest jedynie liczbą parzystą akceptowaną przez twórców bonasai, i to tylko w styla Soka i SOju. Pozostałem style tworzone z grup drzew zawierają
zawsze ich nieparzystą liczbę. W stylu Soju nie sadzi się obok siebie drzew różnych gatunków. Poniżej rozwidlenia pni drzewek ukształtowanych w stylu Sokan
nie mogą wyrastać żadne gałązki. W obu stylach nie dopuszcza się, aby pnie miały równą długość. Wysokość niższego pnia lub drzewka powinna być tyle razy
mniejsza od wysokości wyższego ile razy jego średnica jest mniejsza od średnicy pnia ( lub drzewka) wyższego. Pierwsza dolna gałąź pnia ( lub drzewka)
niższego zawsze powinna wyrastać niżej niż pierwsza dolna gałąź pnia wyższego. Gałęzie obu pni nie mogą się krzyżować. Drzewa i krzewy najczęściej formowane
w tych stylach to sosny ( Pinius), jałowce ( Juniperus), świerki( Picea) i klony (Acer).
Styl Kabudachi - drzewko o wielu pniach. Jest to określenie tych bonsai, w których z jednego systemu korzeniowego wyrasta kilka pni. Do stylu tego zalicza
się również odmiany Yamori i Yamoyose, w których jest utworzone z kilku roślin. Takie bonsai można otrzymać, gdy nasiona są wysiane blisko siebie, a wyrosłe
z nich rośliny są splecione ze sobą korzeniami. W stylach Kabudachi obowiązują takie same zasady jak w stylach Sokan i Soju, lecz liczba pni musi być
nieparzysta( 3 pnie- Sankan, 5 pni - Gokan, 7 pni - Schichikan). Do formowani w tym stylu są najczęściej używane sosny ( pinus), jałowce (juniperus) i
świerki ( Picea).
Styl Netsunaranari - o nieparzystej liczbie pni wyrastających z poziomo zakopanego w pojemniku korzenia. Styl ten jest rzadko spotykany nawet w Japonii
Styl Ikadabuki - Nazywamy stylem tratwowym ( Ikada - tratwa0. Jest to lasek bonsai, którego drzewa są gałęziami pionow wyrastającymi z poziomo zakopanego w
pojemniku pnia. Jest to jedna --> SKANUJ 0017
z najłatwiejszych technik do opanowania przez nowicjuszy. Zaletą tego stylu jest jednolity charakter drzewek, których zabarwienie zmienia w zależności od
pory roku. Do formowania w tym stylu nadają się zarówno drzewa i krzewy iglaste, jak i liściaste. Zaletą drzewek liściastych formowanych w stylu Ikadabuki
jest szybkie wyrastanie korzeni z poziomo zagłębionego pnia, na co np. sośnie potrzeba 5 - 10 lat.
Najsłynniejsze japońskie bonsai w tym stylu znajduje się w klasztorze Horyn- ji w Nara. W stylu Ikadabuki najczęściej formuje się sosny (Pinus), świerki (
Picea), jodły ( Abies), wiązy ( Ulumus), buki ( Fagus) i klony ( Acer).
Styl Yose- uye - laski bonsai. Jest to kilka, co najmniej 7, drzewek różnej wysokości pozsadzonych w płaskim pojemniku. Mają one przypominać las, drzewa
rosnące na morskim wybrzeżu czy też rozpuszczone na równinie zagajniki. Tworząc ten styl należy oddawać wygląd lasu, jak i jego nastrój.
Styl Yose- uye nadaje się wyśmienicie dla początkujących, gdyż dobre uformowanie lasku daje natychmiastowy efekt. Do formowania w tym stylu nadają się drzewa i krzewy wielu gatunków. W jednym pojemniku poleca się jednak sadzić tylko jeden gatunek roślin. Wszelkie drzewka niepełnowartościowe pod względem przydatności w innych stylach, w tym stylu z powodzeniem można wykorzystać. Ciekawie ukształtowane większe drzewa przesdza się po kilku latach i uprawia jako pojedyncze bonsai.
Do formowania w stylu Yose- uye stosuje się sosny ( Pinus), modrzewie(Larix), jodły ( abies), cyprysiki ( chamaecyparis), świerki ( picea)
kryptomerie)(Cryptomeria), brzostownice ( Zelkowa), wiązy ( Ulumus), klony (
Acer) i buki (Fagus).
Styl Ishazuke 0 styl skalny. Drzewka formowane w tym stylu rosną na
powierzchni skały, w sztucznych. lub naturalnych otworach skalnych lub też
oplatają skałę swymi korzeniami.
Styl Ishizuke odtwarza w miniaturze górski krajobraz ze stromymi i urwistymi
wąwozami, W tworzeni ego stylu można użyć dowolną liczbę drzew i kombinację
gatunków, jednak pojedyncze drzewo rosnące na skale jest zawsze najbardziej
interesujące. Przy sadzeniu na skale różnych gatunków drzew lub krzewów obok
siebie należy przestrzegać porządku panującego w naturze i dlatego drzewka
iglaste winny być sadzone w wyższych partiach niż liściaste. Dużą rolę
odgrywa również zharmonizowanie wielkości, kształtu barwy i faktury
powierzchni skały z gatunkiem i formą drzewka. Do nasadzenia w stylu Ishizuke
używa się zwyczajnego materiału szkółkarskiego. Mogą być stosowane również
drzewa z "{ Usterkami:, tzn. nie nadające się do innych stylów bonsai.
Podobnie jak dla wszstkich stylów bonsai wybrane rośliny powinny mieć małe
liście. Jest to szczególnie ważne, jeżeli zamierzamy stworzyć wrażenie
oglądania drzewa z dużej odległości. Najbardziej przydatne do formowania w
tym stylu są świerki ( Picea), sosny ( pinus), klony(acer) i cyprysiki
(Chamaecyparis).
zajęło mi to trochę czasu, mam nadzieje, że to docenisz ;))